از میان عوالمی که مخلوق خدای متعال است،
دنیا پست ترین آنهاست! وطبیعتا بواسطه جایگاه نازل دنیا و فاصله گرفتن انسان از عالم ملکوت،
در این دنیا دچار ظلمت و اندوه وحزن میشود.
موجودات دنیوی بدلیل محدودیت و نقصانشان
آدمی را با محرومیت دایمی مواجه میسازند.
رمز بسیاری از حالات شکننده آدمی تکیه بر این اسباب موقتی و غفلت از مسبب الاسباب
است. اسبابی که منشا توجه به کثرات وتشتت خیال و پراکندگی حالات ودرنتیجه غم واندوه است.درچنین شرایط و اوضاع واحوالی آنچه میتواند موجب راحتی و آسودگی آدمی شود،
نوشیدن باده وحدت است که همه این کثرات از این راه ارمیان میروند و ندای لمن الملک طنین انداز میگردد.
اسقنی یارب کاس الوحده
شکرها یمحی ظلام الکثرت
ساقیا آن باده وحدت بیار
تابرد از چهره دل این خمار
عشق وحدت اردمی آید بکار
میکشاند مرتورا تا کوی یار..
آری...تنها توجه به آن وجود واحد است که همه غم و اندوه را ازمیان میبرد
@ namazesobh
ازامروز تاپایان ماه پیامبررحمت ماه شعبان المعظم تنها چندروز باقی مانده است! نقل شده که این دهه آخر این ماه پیامبر عنایت بیشتری داشتند....در دعاهانیز میخوانیم که دراین روزهای پایانی این دعا رازیاد تکرار کنید که:اللهم ان لم تکن غفرت لنا فیمامضی من شعبان فاغفرلنافیمابقی منه...خدایا اگرتا کنون مارا نبخشیده ای در این روزهای باقبمانده از ماه شعبان مارا ببخش....
آری...مناجات شعبانیه...زمزمه های الهی ان اخذتنی بجرمی احذتک بعفوک.....تا چندروز دیگر پایان می یابد....وبا بهار زیبای این دوماه رجب وشعبان تاسالی دیگر باید وداع کنیم....
@namazesobh
در میانه اعیاد متبرکه شعبانیه...واقع شده ایم.
والبته دایما درمیانه الطاف بیکران حضرت دوست! که همه وجودما از اوست و برای اوست و در اختیار اوست!
ایام نجوای شعبانیه است..نجوایی که اگر گوش دهی از همه موجودات بگوش میرسد.اما ..و هزار اما...که این صداها برای ما مانوس نیست.آنقدر آدمی در تخیلات خودش غوطه وراست که هیچ صدایی را نمیشنود! بهرجهت ایام توجه و رغبت و شوق و لطف و عنایت است.وقتی متوجه او میشوی و خود را باو میشپاری آنچنان وجود تو را سرشار از عشق
میکند که ناخودآگاه میخواهی زبان به حمدش بگشایی. وقتی بااو نجوی میکنی چنان سینه ات را گشاده میکند که شاداب میشوی...و وقتی بااو سخن میگویی کلمات باراده او برزبان جاری میشوند...و چه حس قشنگی است حس درک و حضور دوست!
خدایا دراین ایام مبارک...خودت را مسالت میکنیم و میدانیم که تو از دیگران کفایت میکنی... کفی ا..عبده
@namazesobh
ساعات وداع با ماه رجب فرا رسید! وداع با
" یامن ارجوه..."، وداع با " خاب الوافدون"...
همیشه لحظات وداع سخت است.جداشدن از آنچه مدتی بآن خو کرده ای! جداشدن از خاطرات خوب، جداشدن از دوستیها...ولی چه کنیم که این دنیا جای جداشدن است نه ماندن!
دیر یازود باید جداشوی ...پس بهتر آن است که در هر پدیده ای به آن جنبه اخرویش دل ببندی که همیشه باقی است ونه جنبه دنیوی اش که رفتنی است! که وقتی چنین شد سود دوجانبه هم خواهی داشت.وهیچگاه هم دچار ترس و نگرانی از دست دادن نخواهی شد چون جنبه اخروی در هر امری باقی وماندنی است و لذا جای نگرانی ندارد.نگرانیها مربوط به رفتنی ها
است! و دقیقا بهمین جهت است که آدمی نیاز به عالم غیب دارد.عالم غیب همان عالم باقی است و عالم شهادت فانی است...گاهی باید از این دنیا و عالم شهادت جداشوی و سری به عالم غیب بزنی! و فرصت ماه رجب و ماه شعبان یکی از آن فرصتهاست.مناجات شعبانیه یکی از آن حلقه هایی است که تو را به عالم غیب هدایت میکند....
انشاا..بی بهره از برکات این ایام نباشبم.
@namazesobh
گاهی نیاز داری که به تو بگویند که مهلت تمام است و آخرین فرصت توست! شاید به تو تلنگری بخورد! آدمی موجود عجیبی است.باوجود همه ظرفیتی که دارد اما گاهی نیاز به هشدار دارد! شاید بهمین دلیل است که در روایت آمده است که به هر نمازی که وارد میشوی تصور کن آخرین نمازی است که قرار است بخوانی! آنوقت میبینی حالت عوض میشود! کسانی که دچار مریضی لاعلاجی میشوند ومیدانند که مابقی عمرشان کوتاه است همه رفتارهایشان تغییر میکند! به نحو معناداری مهربان تر میشوند...گذشت بیشتر میکنند...دیگر چیزی به دل نمیگیرند!! ....براستی آیا هیچیک از ما نسبت به ادامه حیاتش در حتی ساعت آتی مطمان هست؟ قطعا هیچکس چنین اطمینانی ندارد! پس چرا ما مثل آن شخص ....مهربان وباگذشت وپرتلاش...نمیشویم؟ مشکل اینجاست که خیال میکنیم(ونه علم!) که خیلی فرصت داریم ....بهرجهت امروز آخرین جمعه ماه رجب امسال است! خوشا بحال کسانی که قدر این ماه را دانستند! کم کم باید برای ورود به ماه شعبان المعظم آماده شویم! بوی مناجات شعبانیه بمشام میرسد....از خدای بزرگ میخواهیم که اگر نتوانستیم تا کنون از این ماه شریف بهره ای ببریم در روزها وساعات پایانی این ماه مارا بی نصیب نگذارد....انشاا...
@namazesobh